Audiometria tonalna

Badania słuchu służą określeniu czy osoba badana ma niedosłuch. W przypadku jego stwierdzenia, należy przeprowadzić diagnostykę mającą na celu zlokalizowanie niedosłuchu oraz określenie jego wielkości. Pozwala to na podjęcie odpowiednich kroków w celu poprawienia jakości słyszenia. W zależności od wyniku skuteczne mogą okazać się leczenie, aparaty słuchowe czy implant ślimakowy.

Jak wygląda badanie słuchu?

Badanie słuchu rozpoczyna się od przeprowadzenia wywiadu audiologicznego. Pozwala on na porównanie wyniku badania ze spodziewanymi wartościami oraz pomaga sprostać oczekiwaniom pacjenta dotyczącym protezowania. Pytania zadawane podczas wywiadu dotyczą m. in. chorób uszu, innych chorób mogących mieć wpływ na słuch, szumów usznych, narażenia na hałas, stosowanych dotychczas aparatów słuchowych.

Kolejnym etapem badania słuchu jest otoskopia. Polega na oględzinach przewodu słuchowego zewnętrznego wraz z błoną bębenkową i ocenie ich stanu.

Przed badaniem audiometrycznym można wykonać badanie szeptem oraz próby stroikowe, mające na celu wstępne oszacowanie wielkości oraz lokalizacji niedosłuchu.

Najczęściej wykonywanym badaniem słuchu jest audiometria tonalna.

Jest to subiektywny pomiar progu słyszenia. Można przeprowadzać go na słuchawkach lub na specjalnie wykalibrowanych głośnikach. Polega na znalezieniu najmniejszego natężenia dźwięku, przy którym pacjent spostrzega dźwięk. Badanie przeprowadza się dla częstotliwości 125Hz-8000Hz najpierw dla przewodnictwa powietrznego, a następnie dla przewodnictwa kostnego, gdzie drgania z słuchawki przenoszone są na kości czaszki.

Wynik badania przedstawia audiogram.

Ucho prawe przyjęło się przedstawiać po lewej stronie, lewe – po prawej. Do oznaczenia ucha prawego używa się koloru czerwonego, a dla lewego – niebieskiego. Najmniejsze natężenia dźwięku znajdują się na górze audiogramu, najniższe częstotliwości (niskie, basowe dźwięki) po lewej. Im wyżej nasz wynik znajduje się na audiogramie tym lepiej. Granica normy przebiega na poziomie 25dB HL. Powyżej tego poziomu (wg normy WHO 1997r.) mamy do czynienia z niedosłuchem. Na podstawie różnicy w odpowiedziach z dwóch rodzajów słuchawek można określić lokalizację niedosłuchu. Niedosłuch przewodzeniowy objawia się różnicą między wartościami na krzywej powietrznej i kostnej powyżej 15dB przy zachowaniu krzywej kostnej w normie. W ubytku odbiorczym różnica ta nie występuje, obydwie krzywe znajdują się poniżej normy. W niedosłuchu mieszanym mamy do czynienia z różnicą między krzywymi oraz krzywą kostną nie mieszczącą się w granicach normy. Więcej na temat przyczyn niedosłuchu można przeczytać w zakładce “zaburzenia słuchu”.

Stopień uszkodzenia słuchu można wyrazić w decybelach lub procentach. Wielkość niedosłuchu określają normy WHO 1997.

Badaniami uzupełniającymi do audiometrii tonalnej są m.in. pomiar progu dyskomfortu, audiometria mowy, badania obiektywne.

Autor: MARIA


Zachęcamy do wykonania profesjonalnego bezpłatnego badania słuchu wykonywanego przez dyplomowanego protetyka słuchu.

Już teraz umów się na wizytę przez formularz online lub zadzwoń:

Kupiec Poznański   
Suchy Las (obok przychodni Eumedica)
Plac Wiosny Ludów 2, Poznań      
ul. Obornicka 124A, Suchy Las
tel. 61 670 72 00   
tel. 61 670 73 13

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *